3.8.14

Όλο φεύγω κι επιστρέφω...

Έφυγα, γύρισα, θα ξαναφύγω... Κι όλο φεύγω κι επιστρέφω –
πότε θλίψη φορτωμένος, πότε υπομονή και πότε αγάπη, νομίζω.
Κι είναι πρόσωπα που πάντοτε θα βλέπω όταν έρχομαι
Κι είναι άνθρωποι που χρόνια τώρα στη ζωή μου έχουν χωρέσει·
με κάποιους μάλωσα μα τα ταιριάξαμε ξανά, άλλους τους έζησα πολύ,
άλλους λιγότερο, άλλους τους ερωτεύτηκα
(κι ίσως να μ' είχαν αρνηθεί, δε με πειράζει).
Και να που όλοι με προσμένουν κάθε φορά με χαμόγελο
–κι αν δεν έχουν, τους το χαρίζω ή μάλλον
κάνω τα πάντα για να τους το χαρίσω
κι αυτό, φίλε μου, είναι το μεγαλύτερο κέρδος τελικά,
ο πιο μεγάλος θησαυρός:
εκείνοι που μέσα στην καρδιά μας απλώνουν χέρια και χαμόγελα
να αφήσουν λίγο φως, για να γίνει πιο ανεκτή η ζωή μας.

Κι αν με ρωτήσεις,
δεν ξέρω τι κάνω μακριά τους.