7.6.14

"Γεμίζεις την καρδιά με αισθήματα..."

Γεμίζεις την καρδιά με αισθήματα που φύλαγες χρόνια,
όσο πάει,
τη φουσκώνεις γελώντας σαν παιδί
που δεν το ένοιαξε ποτέ τίποτα
πέρα από το γέλιο

στα όρια του να σκάσει
και να πεθάνεις από έρωτα,

ξαφνικά αδειάζει

και μένεις με ένα ξεχειλωμένο μπαλόνι
που ξέρεις ότι δεν πρόκειται να το γεμίσεις ποτέ ξανά ως απάνω

γιατί τόσο ήταν όσο μπορούσες
ως εκεί έφτανες
και το ξόδεψες
και θέλει δεύτερη ζωή να ξαναφτάσει
ως εκεί.

Ακορντεόν

Κρίμα, κρίμα
για τη ζωή που χάθηκε
ανάμεσα στις πτυχές ενός ακορντεόν
κάποιου παλιάτσου γελαστού με δάκρυα κρυμμένα

γιατί της άρεσε απλώς να ακούει μουσική
αλλά να μην πληγώνεται.