29.4.14

Ξεχασμένο (Κλεφτές ματιές)

Κάποιες στιγμές αναρωτιέμαι πώς θα έμοιαζε ο κόσμος
αν δεν υπήρχαν κλεφτές ματιές αγαπημένων μεταξύ τους

Αν δε σε θαύμαζα την ώρα που πηγαινοέρχεσαι
με τα μαλλιά βρεγμένα και το απλό, όμορφο φόρεμα

Αν δε σε χάζευα να στρίβεις το τσιγάρο με υπομονή
μιλώντας για τους φίλους σου, το χθες και το αύριο

Αν δε σε κοίταζα να αφήνεσαι στον ύπνο, πλάι μου,
για να χαρίσεις στα πιο όμορφα μάτια λίγες ανάσες

Ο κόσμος θα ήταν άλλος, θα ήταν
κάπως λιγότερο όμορφος, θα ήταν
πιο άδικος και σκοτεινός, θα ήταν
ένας κόσμος χειρότερος, και θα
έπρεπε να εφεύρουμε τις κλεφτές ματιές
-φυσικά, θα έπρεπε να τις εφεύρουμε-
για να συνεχίσουμε να ερωτευόμαστε
ο ένας τον άλλον, κάθε ώρα και στιγμή.