27.12.13

Κάνω ό,τι μπορώ

Τίποτα πια να με κάνει να ξεχνώ.
Όσα καινούργια με κρατούσαν σε ασχολία
έγιναν συνήθεια.

Κι εσύ ανασαίνεις ξανά
κι εγώ κάνω πως δεν ακούω
κάνω πως δε βλέπω
ότι σηκώνεσαι δειλά από το κρεβάτι σου
στη φυλακή του μυαλού μου
κι έρχεσαι να ζητήσεις νερό
και λίγο φως

Κάνω ό,τι μπορώ για να φιμώσω το μυαλό
μην και μαρτυρήσει τα δίκια της καρδιάς



Κάνω ό,τι μπορώ για να με πείσω πως θα αντέξω.




Και να που κάρφωσα με πρέπει
τις ημέρες της ζωής μου
μην και μου φύγουν κι έρθουν να σε ψάξουν.


Πιάνω μαχαίρι να κόψω απ' τη ζωή μου
όσα έμειναν μισά,

να μη με ταλαιπωρούν

Παίρνω δυο βαθιές ανάσες... κι ύστερα χαμογελώ με πίκρα

Δεν μπορείς, βλάκα.


16.12.13

"Και τώρα τι θα γίνω που τα χέρια μου φεγγοβολούν τρυφερότητα;
Θα μάθει όλος ο κόσμος ότι σ' άγγιξα;"

-Λίτσα Λεμπέση

5.12.13

Δες

Πόσα "ποτέ" φύτρωσαν στην αυλή μας ξαφνικά
σαν αγριόχορτα που πνίγουν τις ευχές μας...