29.7.13

Τα μάτια σου

Τα μάτια σου
θα είναι πάντα το ίδιο όμορφα.....
Εγώ θα ασκημαίνω
θα σε ξεχνάω μέρα τη μέρα
η ζωή μου θα κυλάει σε ράγες
που δε βγάζουν πουθενά
Μα τα μάτια σου
θα είναι πάντα
τόσο όμορφα.....



21.7.13

Η Ζωή και οι ζωές μου


Κάποτε, θυμάμαι, ζωή έλεγα την έρημο που με ξέραινε
ρουφώντας από μέσα μου κάθε διάθεση να αγαπηθώ
κι απλώς υπήρχα

Τώρα ζωή αποκαλώ τις μέρες που αντέχω να συνεχίζω
δίχως να βρίσκω πουθενά τον λόγο που το κάνω
κι απλώς υπάρχω

Μα ανάμεσα στο τώρα και το κάποτε
Ζωή
ήσουν μόνο εσύ
κι όλα σου τα χαμόγελα
που γέμιζαν τις άδειες μέρες μου

κι έτσι υπήρχα


14.7.13

Όνειρα

Κι ίσως τα ομορφότερα όνειρα να είναι επίτηδες ασήκωτα,

ώστε να αναγκάζεσαι να τα μοιράζεσαι.

Ακόμα και τις δύσκολες στιγμές όταν θυμάμαι
ξέρω ότι μου λείπεις· δε νιώθω κάτι άλλο.

Φτάνει... Δε με νοιάζει να αρρωσταίνω
μέρα τη μέρα την ψυχή μου με ενοχές
ούτε με πόνο, με θυμό και με μετάνοιες.

Σ' ένα χαμόγελο αγάπησα τον κόσμο
κι είναι το μόνο πια που θέλω να βαστώ...
η μόνη ανάμνηση που θέλω από σένα.


Σβήνω απ' την εικόνα σου τις λέξεις,
τη θλίψη και τις σκέψεις,
να μην ποτίζουν δυστυχία το μυαλό μου...

Κρατώ μονάχα τη μορφή σου όπως τη λάτρεψα:

αυτά τα μάτια που αγάπησα,
όπως το χώμα κάποια ξαφνική βροχή...
Kαι τα χεράκια σου που βάφτισα λιμάνι
- το πιο σπουδαίο μα κι αβάσταχτο σημάδι,


πως κάποτε οι άνθρωποι ονειρεύονταν...

8.7.13

Μισά

Σε κάθε "ζω" που απαντώ
κρύβεται μισό "πεθαίνω"

Μισό σαν τα "μαζί" μας
και σαν εμένα που μισώ

1.7.13

Κλουβί


"Ναι, πιστεύω στο πεπρωμένο", είπες. Κι ύστερα έκανες γόμα τον εγωισμό σου κι έσβησες το ωραιότερο "γραφτό" που σου χάρισε ποτέ η ζωή.

Για να έχεις απόψε ένα μεγάλο, όμορφο κλουβί να φυλακίζεις την αξιοπρέπειά σου. Μην και τη μαγαρίσει κανένας έρωτας τραυματισμένος, μανικός.