19.5.13

Φόνοι

Ξεπετάγονται από μέσα σου τα αισθήματα
και τα χτυπάς στης ματαιότητας τα τείχη
σα μάνα απεγνωσμένη που σκοτώνει τα παιδιά της
μη μαρτυρήσουνε στα χέρια του εχθρού

Πόσα σ' αγαπώ έχω πνίξει αυτά τα βράδια...
πόσα μου λείπεις στραγγαλίζω κάθε μέρα...

Δεν τα μετράω. Δε μετράω ούτε ποιος είμαι

ούτε τι θέλω

πια.

Για όλα τα "σ' αγαπώ" που έχουμε πνίξει
ας ευχηθούμε να μας αναγνωριστεί
το ελαφρυντικό του πρότερου
ανύπαρκτου βίου...

Με καθίζω κάτω

Κλείνω το στόμα μου
να μην πει ότι λείπεις

Κλείνω το μυαλό μου
να μη σε ζητήσει


Κάνω ένα τσιγάρο
να ξεχάσω τη ματαιότητα

και συνεχίζω.

9.5.13

Σε κάθε τσιγάρο

Αν κάτι αναπολώ περισσότερο σε κάθε μου τσιγάρο,
είναι εκείνες οι στιγμές που απλά χαμογελούσαμε με νόημα...

Χωρίς κουβέντες, μόνο αγάπη και στα βαθιά της έρωτας.

Κι αν οι σιωπές μας κρατούσαν ώρα,
ήταν σιωπές ραντισμένες με την αγιότητα όλων των λέξεων της γης.

Γιατί ο καθένας μας είχε τον κόσμο αντίκρυ του.