30.12.12

Γι' αυτό αγαπώ τα μάτια



Με κλειστό στόμα δε λες τίποτα,
με κλειστά αυτιά δεν ακούς τίποτα,
με κλειστή μύτη δε μυρίζεις τίποτα,
με κλειστά χέρια δεν πιάνεις τίποτα,

με κλειστά μάτια βλέπεις τα πάντα.


Πέτρα ή βράχος



Αν είμαι μια πέτρα
που κύλησε στο δρόμο σου
και σκόνταψες
κλώτσησέ με παραπέρα
αλλά τουλάχιστον
μη με μισήσεις

Αν είμαι ένας βράχος
που σε παρέσυρε
μίσησέ με δίκαια
για τον πόνο και τον χρόνο
αλλά μην κουραστείς
να με κλωτσήσεις

γιατί χειρότερος πόνος
από την έλλειψή σου
δεν υπάρχει.


27.12.12

Του Έρωτα τοπία



Τα πιο όμορφα δάση
είναι εκεί που ξαπλώνεις τα μαλλιά σου στο μαξιλάρι
Κι όταν ο ήλιος σχίζει τις κουρτίνες
μυριάδες ξέφωτα, σκύβω να τα φιλήσω...

Τα πιο όμορφα λιβάδια
είναι εκεί όπου η πλάτη σου, λεία, φτάνει στην κούρμπα
Κι όταν το χέρι μου σε διασχίζει
χαμογελάς που ανατριχιάζεις, σ' αγαπώ...

Τα πιο όμορφα ποτάμια
είναι εκεί που φεύγεις και με παίρνεις
στου μαγικού χορού σου την κορύφωση
και γέρνω επάνω σου για να σε προσκυνήσω...

Το πιο όμορφο τοπίο στη γη
είσαι Εσύ.

Τεχνολογία



Τόσα βήματα, τόση "πρόοδος", τόση επιστήμη, τεχνολογία, ανάπτυξη... Δεν κατάφεραν εκείνο που μόνο με Άνωθεν βοήθεια μπορούμε να καταφέρουμε... Ένα τεράστιο, αδιανόητο, παγκόσμιο Μαζί, ένα υπέρλογο, εξωκοσμικό και ενδοκοσμικό ταυτόχρονα Ένα.

Κι οι δρόμοι μας διασταυρώνονται επικίνδυνα, χωρίς παραχωρήσεις, σε μια ξέφρενη πραγματικότητα που ακόμα κι οι άγγελοι ντυμένοι τροχονόμοι βαδίζουν απαρατήρητοι ανάμεσά μας.

17.12.12

Μεταξύ


Αχανές πεδίο το μεταξύ
του "σε αφήνω" και
του "σε αφήνω να φύγεις"

Σαν το κενό ανάμεσα
στο "δε σε αντέχω" και
το "δεν αντέχω να σε πονώ"

Όπως το χάσμα μεταξύ
μιας πυρκαγιάς που καταστρέφει και
μιας καρδιάς που φλέγεται

Μεταξύ

της τρικυμίας που τσακίζει ένα καράβι και
της θάλασσας που γλυκαίνει κάποιον έρωτα

ενός "δε θέλω να σε δω" και
ενός "θα σβήσω αν δε σε δω"

ενός "αντίο" και
ενός "πού είσαι;"

του "σε μισώ" και
του "σ' αγαπώ"

του "σε μισώ" και
του "σ' αγαπώ όσο δεν μπόρεσα ποτέ".

9.12.12

Τα βράδια ο αέρας
σαν φάντασμα
προσπαθεί να με τρομάξει

Χαμογελάω...

Τίποτα δε με τρομάζει
πιο πολύ
απ' τη δική σου απουσία

8.12.12

Η γουβίτσα

για την Ελένη
Στο λακκάκι του λαιμού σου γεννιούνται όλα -
τόση αγάπη, τόση ομορφιά κι ο Έρωτας -
που εμπρός του στέκω αμίλητος
Σε προσκυνώ
όπως οι κάμποι παραδίνονται στον ήλιο
ολημερίς τα καλοκαίρα

Τούτη η γουβίτσα του λαιμού σου
πώς μου λείπει...
Να σκύβω να τη φιλώ ψιθυριστά
Να μου ζεσταίνεις τα μαλλιά με τις ανάσες σου

Πολυτιμότερη αγκαλιά όλου του κόσμου
σφίγγε με
μέχρι να τελειώσει αυτή η πλάση...