14.2.12

" Ε σ ύ "


14.02.12
Στο Δημήτρη μου
Εσύ, ο ήλιος του Δεκέμβρη  που ανέτειλε
"'Οσο το κορμί ρίχνει σκιά θα σου δοθώ..."
ζεσταίνοντας για Πάντα την καρδιά μου
Έλουσες πόθο και λαχτάρα τα όνειρά μου
Αγκάλιασες μ’ ευχές τα βλέφαρά μου...
Εσύ


Σα μια  δροσοσταλίδα της Αυγής, Εσύ,
κυλάς νωχελικά  πάνω στο Μπλέ μου
Πυρπόλησες τις κρύες Χαραυγές μου
Πλημμύρισες τα πάντα Ουρανό...
Μόνο Εσύ   (θα μπορούσες)


Στάζε το μέλι της αγάπης σου στα χείλη μου
και φίλα με ώσπου ο ήλιος να ματώνει...
Βάψε μια τρικυμία να λυτρώνει,
στα χρώματά σου θέλω Μόνο να πνιγώ..

Πάντα Μόνο Εσύ

κι εγώ

Μαζί

Εσένα μόνο

στο Ελενάκι


Από τους ήχους, τις φωνές, τις καταστάσεις... δίπλωσα
Από τις φλόγες, τους καπνούς και τις εντάσεις... δάκρυσα

Μια αγκαλιά σαν ουρανό να με σκεπάσει... νοστάλγησα...
Εσένα Μόνο θέλω πια, να μου χαρίζεις
τη σιγουριά μέσα στον κόσμο που αλλάζει
Την ομορφιά κι έναν παράδεισο ανθρώπινο
Ζεστά φιλιά όταν με βρίσκει το μαράζι

*****

Εσένα θέλω Μόνο πια, να ανασαίνω
μέσα απ' τα χείλη σου τον άνεμο του κόσμου
Τα δυο σου χέρια να φιλώ μέχρι το άπειρο
Βαθιά στα μάτια σου να βρίσκω όλο το φως μου

*****

Θέλω εσένα Μόνο πια, κι όλα τα θέλω σου
να γέρνουν πλάι μου μαζί με το κορμί σου
Μόνο Μαζί, Πάντα Μαζί ως το ξημέρωμα

Νά 'σαι ο δρόμος Μου, να είμαι η διαδρομή Σου.