3.1.12

Πέντε

Άγια, πανόσια η μέρα που με βρήκες
κι επάνω μου έσταξες μια στάλα από το φως σου·
ένα ποτάμι με φιλιά, εκτός ελέγχου,
να θέλω μέσα του να πέσω, να σωθώ...

Είσαι ο σταθμός που δεν τολμάω να αλλάξω·
η συγχορδία που γητεύει όλους τους φόβους -
μια Λα ματζόρε που γιατρεύει την ψυχή
κι ορθώνει επάνω από τα σύνορα του κόσμου
δρόμους και γέφυρες, να ενώσουμε τα χέρια.

Πάντα Μαζί, πάντα στο Μπλε να επιμένουμε
όλες τις λέξεις και τα θέλω να βουτάμε
Πάντα στο Πέντε να ποντάρουμε κι οι δύο
όλο το είναι μας, για χάρη του Μαζί 

Πάντα στο Πέντε, σαν προσευχή...
Πάντα και Μόνο και Μαζί.


το μπλε πριν την αυγή