22.11.10


Έφτασα στο άκρο του κόσμου να χαζέψω την άβυσσο

Ήταν που μου έλειπες κι είχε πάψει να εμπνέει
του κόσμου η ομορφιά

Είπα να στολιστώ της φθοράς το πολύτιμο στέμμα

-έτσι κι αλλιώς είν' αστερόσκονη το πριν και το μετά-



Ύστερα σκέφτηκα πως η ελπίδα μπορεί να ζήσει λίγο ακόμα

αρκεί να το επιτρέψω.

6.11.10

Μέσα από τα μάτια σου ξεχύνεται η ζωή,
το φως που έλειψε, το χρώμα που ζητούσα
κι ένα ποτάμι με φιλιά ορμά να μ' αγκαλιάσει
κάθε που σε βλέπω να γελάς

Αυτό το πρόσωπο δεν έχει χώρο για καημούς
αγγελικό, μακάριο
Ποτισμένο από το μέλι της ψυχής σου
κι από τη θέρμη της καρδιάς σου

Κι όποτε αγγίζει την ανάσα μου
δεν μπορώ παρά να νιώσω ασεβής

μπρος στην Αγάπη

που με δέχεται
ρακένδυτο