3.3.09

Τη λέω βάλσαμο

Αυτή τη νύχτα που απόψε μου χαρίζεις
τη λέω βάλσαμο, ανάγκη και φωτιά
ΕΣΕΝΑ ΘΕΛΩ, απ' τα παλιά που με γνωρίζεις,
να προσκυνώ τις μπερδεμένες σου γραμμές
άπειρος λάτρης των υπέροχων στιγμών
και ξεχασμένος οπαδός των λέξεών σου

Σε συλλογιέμαι γιατί ξέρω να ελπίζω -
με τ' όνομά σου ανασταίνω μια ζωή
Κι αυτή τη νύχτα που απόψε μου χαρίζεις
τη λέω βάλσαμο, ανάσα και βροχή
να κλείνει μέσα η ψυχή μου όταν φοβάται
να μη στερεύει, να βαστιέται ζωντανή

Αν είχα ένα μόνο δρόμο να διαλέξω
θα 'ταν αυτός που θα μας έφερνε μαζί
θα 'ταν εκείνος που θα άδειαζε πελάγη
Αυτός που πάνω του θα τρέχαμε σα φως


Κι αν είχα ένα μόνο τρόπο να διαλέξω
θα 'ταν ο δύσκολος - δε γίνεται αλλιώς.